در شبیه‌سازی‌ها از ورود دنباله‌دارها به جو، بر هیدروژن سیانید (HCN) تمرکز کردن؛ مولکولی پیشازیستی که معمولا در دنباله‌دارهای منظومه شمسی یافت می‌شود. نتایج نشان داد برای اینکه این مولکول بتواند بدون آسیب این مسیر را طی کند، باید شرایط بسیار زیادی به‌طور هم‌زمان و دقیق فراهم باشند.
احتمال وقوع چنین اتفاقی باید یک در میلیون باشه؛ زیرا نه‌تنها دنباله‌دار باید با سرعت و زاویه‌ای کاملا مناسب به زمین برخورد کند، بلکه پس از آن هم همه‌چیز باید به‌درستی پیش برود؛ از غلظت مواد شیمیایی گرفته تا سرعتی که فرایندهای شیمیایی اولیه منجر به پیدایش حیات با آن آغاز می‌شوند. حتی مولکول‌های هیدروژن سیانیدی که از این فرایند جان سالم به در ببرند، به‌اندازه کافی فراوان نخواهند بود تا بتوانند منبع قابل‌توجهی از مواد اولیه غلیظ موردنیاز برای شیمی پیشازیستی فراهم کنند.
https://www.nature.com/articles/s41598-026-74214-y